на галоўную старонку падзела

ру | en | de

 
набажэнскі раздзел / жыцці святых

<< папярэдняя 1 | 2 | 3

ПРАПАДОБНАЯ ДАБРАВЕРНАЯ КНЯЗЁЎНА ЕЎФРАСІННЯ ІГУМЕННЯ ПОЛАЦКАЯ

Памяць яе святкуецца: 5 чэрвеня (23 траўня ст. стыль)

Ікона прп. Еўфрасінні ігуменні Полацкай апякункі прыхадскога сястрынства

Выява прападобнай Еўфрасінні ўнутрана сугучна выяве святой Вольгі, што мае  святасць у дзейным, актыўным служэнні даручаным ёй людзям. Як і святая Вольга, прападобная Еўфрасіння абрала шлях духоўнага мацярынства і працягвае яго, сцвярджаючы гэты шлях для тых, хто ў служэнні Богу бачыць мэту свайго жыцця. Прападобная Еўфрасіння - нявеста Хрыстова, знашоўшая выратаванне і жыццё вечнае ва ўстрыманні, зыходу ад свету. У яе выяве мы бачым  духоўную рэўнасць, унутранае гарэнне - рысы, якія асабліва збліжаюць яе з апосталам Паўлам.

Вялебная Еўфрасіння стала маці жаночага манаства, усіх праваслаўных жанчын, якія абралі шлях духоўнага ўдасканалення і ўстрымання. Яна - першая на нашай зямлі ігумення, "матухна  рускай зямлі". Яна першай з святых праваслаўных жанчын увасобіла і расчыніла для іншых  жанчын шлях святасці прападобных, як галоўны шлях  Святой Русі. Жыццё яе - паўната прападобнага  подзвігу. Яна стала першай настаўніцай праваслаўных жанчын у таемствах духоўнага жыцця. Духоўны подзвіг першых з святых жанчын - святой Вольгі, прападобнай Ганны Наўгародскай і прападобнай Еўфрасінні Полацкай злучаецца ў адзінае духоўнае звяно. Святая Вольга і прападобная Ганна ўдзельнічаюць у будаўніцтве храмаў святой Сафіі - Прамудрасці Божай, а прападобная Еўфрасіння насяляе ў Полацкім храме Святой Сафіі, навучаючыся прамудрасці Слова Божага дабрадзейнасцю і малітвай, - і з келлі Сафійскага храма была яна заклікана анёлам на сваё галоўнае служэнне - подзвіг прападобнасці. Зараз праваслаўныя жанчыны-хрысціянкі могуць прыходзіць дзеля акармлення і навучэння шляху духоўнага да матухны беларускай зямлі - прападобнай Еўфрасінні Полацкай.

Імя прападобнай да хрышчэння - Прадслава - сімвалічна: "перад славай" праваслаўных жонак узвёў Госпад і Прачыстая Яго Маці першую з рускіх ігуменній, стаўшай апякункай не толькі рускага жаночага манаства, але і ўсіх, якія абралі манаскі шлях да Хрыста. Яна прадстае за іх перад Царыцай Нябеснай, якая не раз  з'яўлялася святым у манаскім уборы і якая ўзвясціла, што яна - ігумення ўсіх манастыроў Афона - першага Яе сусветнага Жэрабя.

Зазначна і тое, што прападобная Еўфрасіння нарадзілася і ўславілася ў Беларусі, сканала і была пахаваная на Святой Зямлі, а святыя мошчы яе былі пакладзеныя ў зыбкі рускага манаства - Пскова-

Феядосіявы пячоры Кіева-Пячэрскай Лаўры. Месца, на якім знаходзіліся мошчы прападобнай Еўфрасінні на працягу сямі стагоддзяў, і ікона прападобнай. Зараз тут ляжыць часціца яе мошчаў.

Пячэрскай Лаўры. Праз яе сцвярджаецца сувязь рускай жаночай святасці са святасцю Праваслаўнага Ўсходу і ўсяго Сусветнага Праваслаўя. (Не выпадкова пры перанясенні мошч прысутнічала каралева элінаў). Прадразуменнем Божым мошчы яе вярнуліся ў родны горад Полацак - і гэтая падзея адчыняе нам сёння адмысловае служэнне прападобнай. Бо прападобная маці Еўфрасіння, як ваяр Хрыстоў на варце, ахоўвае Беларусь малітвай і любоўю.

Ваходжаннем сваім Еўфрасіння абавязаная Малой Русі.  Малая Русь - Pycь першапачатковая - стала маці Вялікай Русі. Па зямному па-свойму нараджэнню прападобная прыналежыць Белай Русі, Беларусі (а "белымі" спрадвеку зваліся  землі  паміж Дзвіной, Дняпром і Друццю. Успомнім і тое, што Пан усея Русі Іяан III, пералічваючы свае ўладанні, назваў сваю дзяржаву Белай Расіяй.). Але, прыналежачы зямной сваёй бацькаўшчыне, прападобная Еўфрасіння стала сапраўды чальцом Праваслаўнай саборнай царквы Святой Русі і, нарэшце, Сусветнай Праваслаўнай Цэрквы, знакам чаго стаў яе скон і пахаванне ў Святым Градзе. Прападобная Еўфрасіння Полацкая злучае нябачнай духоўнай сувяззю Вялікую Расію, Малую Русь і Белую Русь, не дазваляючы раздзіраць адзіную Царкву Рускую Праваслаўную.

Разам са святой роўнаапостальнай Вольгай яна ўмацоўвае сёння праваслаўных Рускай Праваслаўнай Царквы ў стаянні да смерці за веру і Царкве Праваслаўнай і ў супрацьстаянні "цемры раздзелу", якая пакрывае цяпер Расію. Манаскае імя прападобнай Еўфрасінні ў перакладзе з грэцкага азначае "Радасць". Імя гэта потым стане адным з самых распаўсюджаных на Русі. Імя Еўфрасінні насілі пяць святых жонак Рускай Праваслаўнай Царквы  - у гэтым утоены глыбокі духоўны сэнс: усё духоўная жыццё Русі і, асабліва, служэнне рускіх жанчын азорана радасцю. Радасць духоўная - першы з сямі прасвядных дарункаў Духу Святога чалавецтву. Сама Прачыстая Маці Хрыста мянуецца Ўсерадаснай Радасцю нашай, і прасвядная радасць духоўная - гэта і Яе дарунак рускім жонкам. Яны захоўваюць гэты дарунак у самых

Малюнак спачылай Еўфрасінні Полацкай у рацэ з часціцай яе мошчаў у Кіева-Пячэрскай Лаўры.

цяжкіх акалічнасцях - без радасці духоўнай немагчыма было бы ім несці нягоды жыццёвых нягод, нягод і смуткаў зямных.

Вялебная Еўфрасіння першая з рускіх жонак явіла выдатнае аблічча духоўнай радасці, і ўдзячныя жыхары Полацка не выпадкова напісалі на адной з ікон манастыра, заснаванага прападобнай: "Набліжайся, радасце наша - прападобная Еўфрасіння". Апавяданне аб святой Еўфрасінні завершым выдатнымі словамі, сказанымі аб гэтай вялікай дагаджальніцы Божай аўтарам яе жыцця: "Якой мовай, брація, годна мне пахваліць прамяністую памяць найблажэннай нявесты Хрыстовай Еўфрасінні! Была бо памагатай пакрыўджаным, тужлівых суцяшэннем, голых адзеннем, хворых наведваннем і, проста гаворачы, для ўсіх была ўсім. Еўфрасіння сэрца сваё напояла Божай прамудрасцю. Еўфрасіння - неўвядальны колер райскага саду. Еўфрасіння - у небе арол, што ляціць  ад захаду да ўсходу, нібы промень сонечны, што прасвятліў зямлю Полацкую. Тым жа, брація, хваліцца Салунь аб святым Дзімітрыі, а Вышгарад - пакутнікамі Барысам і Глебам; я жа хвалюся: шчаслівы ты, горад Полацак, што такую летарасль выгадаваў - прападобную Еўфрасінню. Шчаслівыя людзі, якія жывуць у градзе тым! Шчаслівыя бацькі твае, шчаслівае ўлонне з якога ізышла прападобная спадарыня Еўфрасіння. Шчаслівае нараджэнне яе, шчаслівае выхаванне яе! Шчаслівы ўзрост твой, Еўфрасіння дастаслаўная, шчасліва праца твая і подзвігі дзеля Бога! Шчаслівы твой манастыр, шчаслівыя насельнікі манастыроў Святога Спасу і Святой Багародзіцы, шчаслівыя людзі, якія табе паслужылі!
  Праблажэнная нявеста Хрыста Бога нашага! Маліся да Бога аб статку сваім, якое сабрала ў Хрысце, Якому належыць усякая слава, гонар і глыбокая пашана з Айцом і са Святым Духам, цяпер і навечна і навекі вякоў!"

Жыццё прападобнай Еўфрасінні Полацкай - адно з найстаражытных і распаўсюджаных - вядома больш ста спісаў. У XVI стагоддзі яно было ўключана свяціцелем Макарыем у Вялікія Чэцці-Мінэі, а затым у "Ступянёвую кнігу". Пасля гэтага былі зробленыя дзве  рэдакцыі жыцця, а ў XVIII стагоддзі свяціцель Дзімітрый Растоўскі ўключыў жыццё прападобнай у свае "Кнігі жыццяў святых". У 1893 годзе была складзеная служба прападобнай, а ў 1900 годзе іераманах Нікадзім напісаў ёй акафіст - адзін на лепшых праваслаўных акафістаў.

Трапар, голас 4.

Подражающи дванадесятолетна дванадесятолетну Христу, учившему во святилищи Божию Слову, последовала еси, Евфросиние. Славу временную и земнаго обручника оставльши и вся мирская презревши, краснейшему паче всех Христу себе уневестила еси, крест вземши, путем ангельскаго жития шествующи и многия к Нему наставляющи, во благоухании мира в Небесный Чертог востекла еси, иде же моли, Его же возлюбила еси, о чтущих благочестно память твою.

Трапар, голас 3.

Веселися, земле Полотская, красуйся и ликуй, обитель Спасова, се бо Господь исполни желание сердца вашего: духовная Мати наша и Предстательница, Евфросиния богомудрая яко птица возлете от града Киева, и яко горлица обрете гнездо свое во обители древнего удела своего, иде же собирает птенцы своя под крыле свои, сохранити и утвердити я в правоверии, пришествием многоцелебных мощей своих просветити омраченная, собрати расточенная, разогна и тьму искушений и бед от вопиющих верно: спасай нас молитвами твоими, яко предстательница наша, преподобная мати Евфросиния.

Трапар, голас 8.

Избранней Богом от самаго рождения, и призванней на служение Ему, в чине ангельстем Господеви послужившей свято, и преподобно пожившей, и ныне с Небесными силами Господа восхваляющей, о нас же, грешных, пред Господем ходатайствуй, с радостию и любовию воззовем: радуйся, Евфросиние, невесто Христова всечестная.

Шанаванне

Ублажаем тя, преподобная мати Евфросиние, и чтим святую память твою, наставнице инокиням и собеседнице ангелом.

<< папярэдняя 1 | 2 | 3


распячатка

RATING ALL.BY Православное христианство