на галоўную старонку падзела

ру | en | de

  набажэнскі раздзел / храмовыя іконы

ІКОНА БОЖАЙ МАЦІ "УСІХ ТУЖЛІВЫХ РАДАСЦЕ"

Усіх тужлівых радасце, і пакрыўджаных Заступніца, і галодных Карміцельніца, туляг суцяшэнне , абураемых прыстанак, хворых наведванне, нямоглых покрыве і Заступніца, жазле старасці, Ты Маці Бога Вышняга, Прачыстая: спрыяй, молімся, уратаваца рабам Тваім.

У 1688 годзе, у час валадарання цароў Іяана і Пятра Аляксеявічаў, родная сястра Патрыярха Іякіма, Яўхімія, якая жыла ў Маскве на Ардынцы, так пакутавала ад раны ў баку, што бачныя былі ўнутранасці. Лежучы ў пасцелі, не маючы сіл нават прыпадняцца без дапамогі іншых, трываючы пакутлівую боль, што даводзіла яе да страты прытомнасці, няшчасная толькі і падмацоўвала сябе малітвай, цвёрда спадзяючыся атрымаць палягчэнне, і гэтая вера выратавала хворую. Аднойчы, прачнуўшыся рана раніцай, Яўхімія доўга і старанна малілася, чытаючы Ісусаву малітву; потым, з старонняй дапамогай прыпадняўшыся на пасцелі, звярнулася са слёзамі і малітвай да Царыцы Нябеснай: "Усяміласцівая мая Ўладарыца Багародзіца! Пачуй мяне, нямоглую, і памілуй, журботную, ужо на адры смерці ляжачую. Увесь свет Табою хваліцца, і ўсё прымаюць бясконцыя Твае літасці; толькі я адна пазбаўлена гэтай мілаты Тваёй, - і, вядома, прымаю годнае пакаранне за маі бязмерныя беззаконні і грахі. Але, Усеміласэрная, не лютасцю, ні гневам пакарай мяне, але міласэрна звярні ўвагу на гэтую лютую немач маю і пашкадуй мяне".
Доўга і старанна малілася хворая, і Найсвяцейшая Ўладарка пачула яе. Падчас малітвы Яўхімія прыйшла як бы ў ашалеласць і пачула голас: "Яўхіма! Ты так доўга пакутуеш; чаму жа ты не звяртаешся да агульнай усіх Лекаркі?" - "Дзе жа мне знайсці такую лякарку?" - са здзіўленнем запытвала Яўхімія. "Ёсць у храме Пераўтварэнні Сына Майго, - адказваў нябачны голас, - ікона Мая, названя "Усіх тужлівых Радасце"; ён знаходзіцца на левым баку ў трапезнай, дзе звычайна становяцца жанчыны. Закліч святара гэтай царквы з гэтай іконай - і, калі ён адслужыць набажэнства з вадаасвяшчэннем, ты атрымаеш вылячэнне ад сваёй хваробы. Вылечыўшыся, не забывай Маё да цябе літасці і паведай гэта ва ўслаўленне Сына Майго Ісуса Хрыста і Майго імя". Пры гэтых словах Яўхімія ўбачыла як бы дыяканскі арар, разгорнуты прад ёю, і які паказвае ёй храм Пераўтварэння. Ачуючыся і пазнаўшы ад родных, што ў храме Пераўтварэння на Ардынцы ёсць ікона Богамаці, званая "Усіх тужлівых Радасце", яна папытала прынесці яе да сабе ў хату і адслужыць набажэнства. Пасля стараннай малітвы прад абразам хворая акрыяла.
У памяць гэтага цуду ўсталявана святкаванне ў гонар святога абраза Богамаці "Усіх тужлівых Радасце" 6 лістапада. І з гэтага часу, гаворыць укладальнік падання аб першым цудаздзяйсненні ад святога абраза, "иже с верою притекающий приемлют неоскудно исцеление: слепни прозрите, немии глоголате, глусии слышате, раслаблении благомощие и обидими и мщение, беснии целомудрие, и неплодныя жены неплодства разрешение, и ссущии младенцы и малии отроцы притекающий здравие приемлют, и различный очныя болезни, многая же страхования и различная приведения наднесением сего многочудесного образа вся упражняются, и во всяких печалях вспоможение приемлют. Поистине убо наречеся сей святый образ - Всех скорбящих Радость".
Цудатворная ікона "Усіх тужлівых Радасце" і зараз знаходзіцца ў Маскоўскім храме на Ардынцы. Спісы з гэтай выявы разыйшліся па ўсёй Русі, і шматлікія з іх уславіліся цудаздзяйсненнямі.
Вялікая князёўна Наталля Аляксееўна з глыбокай павагі да гэтай іконы зрабіла з яе спіс у 1711 годзе і ўзяла з собою ў Санкт-Пецярбург. Гэты абраз быў пры Дубцы ў шэрагах рускага войска. Для гэтай іконы быў пабудаваны вялікі сабор, а пасля яго знішчэння ікона была перанесена ў Пераўтварэнскі сабор, дзе знаходзіцца і дагэтуль.
Іншы спіс уславіўся ў сярэдзіне мінулага стагоддзя ў сяле Іваноўскім Маскоўскай губерніі. Жонка селяніна Пятрова, Ірына, сем гадоў пакутавала ад хваробы, і дактары не маглі ёй дапамагчы. Маці параіла ёй звярнуцца з малітваю да Хрыста і ўзяць адну з ікон, якія раздавалі ў цэрквы сяла Іваноўскага. Але як усе абразы былі раздадзеныя, то хворая вырашылася замовіць новую. У сне яна ўбачыла, быццам бы для збору міласцін прыйшоў памагаты старасты з сяла Мікольскага; на талерцы ў яго ляжала ікона такая старажытная, што цяжка было разабраць малюнак. Гэты чалавек сказаў хворай: "Чаму ты не просіш старых іконаў?" Хворая адказвала: "Чую, што іх няма". Той, хто з'явіўся, раіў ёй прасіць ікону "Усіх тужлівых Радасце", дадаўшы: "Ад гэтага абраза ты атрымаеш вылячэнне". Хворая, пазнаўшы, што ў Іваноўскім няма абразаў, адслужыла набажэнства ў сваёй прыхадской царкве перад іконай Божай Маці "Усіх тужлівых Радасць". Цераз некаторы час яна ўбачыла ў сне светападобную Жанчыну, якая раіла ёй адшукаць абраз, упэўніваючы, што атрымае ад яе вылячэнне; калі жа не будзе клапаціцца аб гэтым, то яшчэ больш будзе пакутаваць. Хворая, прачнуўшыся, пайшла ў Іванаўскае і распавяла аб сваім бачанні; але там яе ўпэўнівалі, што ўсе старыя абразы раздадзеныя; святар прапаноўваў ёй абраз з царскай брамы, але хворая не пагадзілася. Неўзабаве яна ўбачыла ў сне свайго памерлага дзевера, які папракаў яе за неруплівасць, і, прывёўшы яе ў адну храміну, паказаў абраз - "Усіх тужлівых Радасць". Пасля гэтага хворая яшчэ раз прасіла пашукаць у Іваноўскім стары абраз. Стараста пайшоў шукаць, і, да свайго здзіўлення і неапісальнай радасці хворай, знайшоў абраз "Усіх тужлівых Радасць". Хворая адразу пазнала ў ёй бачаную ёю ў сне ікону, тут жа папытала святара адслужыць прад ёю набажэнства і пасля набажэнства вылечылася. Чутка аб цудатворным абразе хутка разнёслася па навакольных паселішчах, і шмат людзей атрымоўвалі вылячэнні ад іконы Богамаці.
Зараз сяло Іванаўскае ўвайшло ў рысу Масквы (мятро "Новагірэева"), і ў мясцовым храме дагэтуль знаходзіцца цудатворная выява "Усіх тужлівых Радасце". Сярод спісаў з гэтага абраза асабліва слаўны абраз Богамаці "Усіх тужлівых Радасце" (з грошыкамі). 23 ліпеня 1888 года ў Пецярбурзе і наваколлях бушавала моцная навальніца з ліўнем. Навальніца захапіла і вёску Лапікі, каля Гуты, у некалькіх вёрстах ад Пецярбурга, па Шліссельбуржскаму гасцінцу, за Аляксандра-Неўскай Лаўрай. Тут здаўна ўладкованая невялікая драўляная капліца, у якой разам з іншымі знаходзілася ікона Богамаці "Усіх тужлівых Радасце", ахвяраваная, як гаворыць паданне, купцом Сямёнам Іванавічам Матвеявым, гандляваўшым на шкляным заводзе. Раней гэты абраз належыў купцам Куракіным, з сямейства якіх была маці Матвеява. Па іншым паданні, гэты абраз прыплыў невядома адкуль, па вадзе, да маста, на якім быў перавоз цераз Няву, і для яго была пабудавана капліца. Падчас навальніцы 23 ліпеня маланка стукнула ў капліцу, усмаліла ўнутраныя сцены і вялікую частку абразаў; кранула і абраз Богамаці "Усіх тужлівых Радасце", прымацаванай на шнурку ў куту капліцы. Абраз, да таго з пацямнелым ад часу і сажы абліччам, абнавіўся, прасвятлеў і непашкоджаны спусціўся на зямлю. Аглушанная ўдарам грома, старажыха, ачуючыся, убачыла, што ікона стаіць на палу абноўленая і з перасмаленым шнурком; а непадалёк пабітая дашчэнту кружка для збору міласцін; грошы рассыпаны на палу, а дванаццаць грошыкаў прыляпіліся да абраза Богамаці. Дзівосная сіла Божыя захавала цэлай гэтую каплічку і абнавіла святы абраз. Па прамудрым Прадразуменні Госпада, гэтая цудоўна абноўленая святая ікона з'явілася новым сведчаннем сілы Божай і Яго нявыказнай міласэрнасці да людзей. Сведчанне гэта тым гучней і ясней, што Найсвяцейшай Уладарыцы дабраўзгодна было цудоўна захаваную і адноўленую Сваю ікону ўславіць новымі цудамі. Шматлікія хворыя, звяртаючыся да Богамаці з вераю і цёплаю малітваю перад Яе іконай, атрымалі вылячэнне!
Асабліва выдатна вылячэнне расслабленага: селяніна, які некалькі гадоў не меў сіл падняцца з пасцелі. Прывезены ў капліцу, прыклаўшыся да святога абраза пасля набажэнства і абрашэння святой вадою, ён сам, без старонняй дапамогі, вярнуўся дахаты пешкі.
Яшчэ больш дзіўны цуд здзейснілася пры святым абразе ў капліцы 6 снежня 1890 года - вылячэнне ад шматгадовай хваробы, прызнанай лекарамі невылечнай, хлопца Мікалая Грачова. У 1876 году ў Пецярбурзе ў бацькоў Грачовых нарадзіўся сын Мікалай. Бацька яго быў праваслаўным, а маці - немка-лютэранка,якая толькі за два месяца да нараджэння хлопчыка прыняла Праваслаўе. Хлопчык Мікалай з самога нараджэнні быў слабы і хваравіты, да сямігадовага ўзросту не хадзіў і часта хварэў. Шмат жальбаў і папрокаў прыйшлося вытрываць беднай маці ад сваіх ранейшых адзінаверцаў, якія хваравітасць дзіцяці прыпісвалі пакаранню Божыю за тое, што маці падчас цяжарнасці перайшла ў Праваслаўе. І усё большая хваравітасць дзіцяці як бы апраўдвала такое меркаванне чалавечае. Але не то апынулася па судзе Божыму. Чым цяжэй і безнадзейней станавілася становішча хворага, тым з большаю сілаю павінна была з'явіцца на ім міласэрнасць Божыя і дабрадатная сіла Праваслаўнай веры. Калі знясіленыя былі ўсё высілкі чалавечага ведання, каб хоць колькі-небудзь палегчыць стан дзіцяці, калі смерць з'яўлялася лепшым, жаданым зыходам хваробы, - Бог раптам явіў на ім, што не за грахі хворага, не за грахі бацькоў, не за прыняцце яго маці веры Праваслаўнай пасланая яе дзіцяці гэтая даўгачасная цяжкая хвароба, а каб з'явіліся на ім справы Божыя, каб ён служыў новым жывым сведчаннем, як моцная і жыватворная Праваслаўная вера; як праўдзіва і свята то вучэнне, якое яна запаведае.
У 1886 годзе адначасова памерлі бацька і маці Мікалая, і хворы хлопчык застаўся на апецы маладой нязамужняй сястры. Хвароба хлопчыка ўзмацнілася. У дзень пахаванняў маці з ім зрабіўся першы прыпадак эпілепсіі, і пасля таго гэтыя прыпадкі паўтараліся болей і болей. Падчас прыпадкаў ён дрыжаў, надзімаўся, істэрычна рыдаў; яго ламала, выгінала, скідала з крэсла, з ложка. Цела яго прымала такое ненатуральнае становішча, як быццам у яго не было касцей. Восем лекараў лячылі яго, але хвароба не паддавалася лячэнню і ўсё ўзмацнялася. З красавіка 1890 года прыпадкі сталі здарацца ўсё часцей; падчас аднаго з іх хлопчык разбіў сабе галаву і з тых часоў падчас прыпадкаў стаў моцна крычаць і загаворвацца. У лістападзе ў яго зацялі рукі і ногі; прыпадкі паўтараліся па шасці - восем раз у суткі. Перакананая ў бяссіллі ўсіх чалавечых сродкаў, думаючы, што наступілі апошнія хвіліны для хворага, сястра запрасіла святара прылучыць яго Святых Таемстваў. Гэта было 27 лістапада. Становішча хворага ўсё пагаршалася. Асабліва дрэнна было яму ў ноч на 3 снежня; прыпадак працягваўся з гадзіны ночы да шасці з паловай раніцы. Пасля прыпадку хворы заснуў. Падчас сну ён пачуў голас: "Мікалай!" і ўбачыў прад сабою Найсвяцейшую Багародзіцу, свяціцеля Мікалая Цудатворца і яшчэ аднаго невядомага свяціцеля ў белым клабуку з крыжом. Царыца Нябесная сказала хлопчыку: "Мікалай, едзь у капліцу, дзе зваліліся манеты; 6 снежня ты атрымаеш вылячэнне, але перш нікому нічога не гавары". Прачнуўшыся, хворы стаў прасіць звезці яго ў капліцу да абраза Богамаці, не распавядаючы нічога аб сваім бачанні. Сястра доўга не згаджалася выканаць яго жаданне, прапаноўвала запрасіць святара ў хату і адслужыць набажэнства; але хлопчык прасіў звезці яго ў капліцу. Бачачы такое моцнае жаданне хворага, прыслуга таксама стала пераконваць сястру выканаць апошнае, можа быць, жаданне паміраючага брата. 6 снежня, у дзень яго Анёла, хлопчыка апранулі, з вялікай працай знеслі на руках з лесвіцы і павезлі ў капліцу. Трэба было праехаць каля сямі вёрст. Па дарозе з хворым зрабіўся прыпадак. Калі хворага занеслі ў капліцу, прыпадак аднавіўся, і яго без пачуццяў паклалі на пол перад святою іконай. Падчас набажэнства, калі пачалі чытаць Евангелле, хворы прыйшоў у прытомнасць, а калі заспявалі кандак "Не маем іншай дапамогі, не маем іншай надзеі, хіба Цябе, Уладарыца", яго паднялі і прыклалі да святога абраза. Сястра прасіла пакласці яго на ўслон, але хлопчык сказаў: "Не, Каця, я магу стаяць". Пасля таго ён вольна падняў дагэтуль нерухомае руку, натхніў сябе крыжавым зазнакам, устаў на ногі цалкам здаровы і яшчэ раз сам прыклаўся да святога абраза. Вестка аб вылячэнні хлопчыка хутка абляцела Пецярбург і ўсю Расію; мноства людзей сталі наведваць гэтую сям'ю, каб убачыць хлопчыка і ўзведаць падрабязнасці яго вылячэння.
На гэтым абразе Богамаці намаляваная ва ўвесь рост, без Прадвечнага Дзіцяці, з распасцёртымі далонямі; па баках Найсвяцейшай Багародзіцы намаляваныя тыя, што турбуюць рознымі хваробамі, сярод якіх бачныя Анёлы, суцяшаючыя тужлівых, апранаючыя неадзетых. Па падабенстве гэтага абраза з іконаю Богамаці "Усіх тужлівых Радасце", змешчанай у Табольску, у Захар'яўскай царкве, можна меркаваць, што гэты абраз - спіс табольскага абраза.
Зараз цудатворная выява знаходзіцца ў Санкт-Пецярбурзе.

Трапар, голас 8

Да вечнацякучай крыніцы міласэрнасці, Прачыстай Панне Багародзіцы прыйдзем, людзі ўсе, цары і паны, святары і манахі, мужчыны, і жонкі, і дзеткі, багатыя і жабракі, здаровыя і хворыя, у пакаянні плачучыя і з мілатою кажучыя: Уладарыца, дапамажы грэшным рабам Тваім, з'яві Добрая славу Тваю, міласэрная будзі нам, упрасі ачышчэнне душ і целаў нашых ад Крыніцы жыцця нашага, Бога, Якога нарадзіла, адзіная Дабраславенная.

Другі трапар, голас 4

Сёння найсвятло красуецца слаўны горад Масква, маючы цудатворную выявы Ўладаркі нашай Багародзіцы: тая бо вернікам яўляе цуды, даруе дарункі цалебныя. Гэтага дзеля і мы, з вераю прыпадаючы, молімся, і на Тваю прачыстую ікону ўглядаючы, як Самую сапраўдную бачым Уладарку нашу Вечнадзеву Багародзіцу, і з мілатою кажам: угледзі нас, Маці Божая, вокам міласэрным, працягні да нас рукі Твае прачыстыя, як на іконе Тваёй гэта напісана, і падай усім тужлівым радасць, хворым ад усіх хвароб вылячэнне і ад бед збавенне, бо Ты хуткая Прадстаяцельніца аб душах нашых.

Сціхіра,
спяваемая замест трапара, голас 2

Усіх тужлівых радасце, і пакрыўджаных Заступніца, і галодных Карміцельніца, туляг суцяшэнне , абураемых прыстанак, хворых наведванне, нямоглых покрыве і Заступніца, жазле старасці, Ты Маці Бога Вышняга, Прачыстая: спрыяй, молімся, уратаваца рабам Тваім.


распячатка

RATING ALL.BY Православное христианство