на галоўную старонку падзела

ру | en | de

  набажэнскі падзел / гісторыя прыходу

Трэцяе наведванне прыходу "Усіх тужлівыхРадасць" НАЙСВЯЦЕЙШЫМ ПАТРЫЯРХАМ МАСКОЎСКІМ І ЎСЁЙ РУСІ АЛЕКСІЕМ II падчас яго пятага візіту ў Беларусь

"Я прывітаю ўсіх Вас радасным Велікодным прывітаннем, якое ідзе да нас ад часоў апостальскіх і перадаецца з роду ў род, з пакалення ў пакаленне: "Хрыстос Уваскрос!".
Я рады наведаць гэты духоўны цэнтр. Пад покрывам прп. Еўфрасінні Полацкай здзяйсняецца вялікая сацыяльная дабрачынная міласэрная дзейнасць. І мы бачылі плён гэтай дзейнасці, плён клопату аб людзях, і аб вайскоўцах, і аб тых, хто у вязніцы, і аб сляпых, і аб знявечаных, і аб дзецях, якія пазбаўленыя здароўя. І тут выяўляецца гэты клопат, выяўляецца міласэрнасць па дачыненні да блізкіх. "

Картэж аўтамабіляў спыніўся насупраць брамаў, якія адчыняюць уваход на царкоўную тэрыторыю. Найсвяцейшы Патрыярх выйдучы з аўтамабіля ўважліва агледзеў царкоўны комплекс. Разам з Філарэтам, мітрапалітам Мінскім і Слуцкім, Патрыяршым Экзархам усёй Беларусі, і суправаджалымі асобамі найсвяцейшы ступіў на царкоўную зямлю. Тут ён быў сустрэты традыцыйнымі хлебам і соллю, выдатным букетам кветак. Настаяцель храма прот. Ігар Карасцялёў звярнуўся да высокіх гасцей са словамі прывітання. Найсвяцейшы Патрыярх дабраславіў настаяцеля і клір сабора крыжом, затым настаяцеля пачаткаў знаёміць высокіх госцяў з прыходам. Першымі сустракалі найсвяцейшага патрыярха навучэнцы і выкладчыкі нядзельнай школы. Сёлета ў нашай школе вучыцца больш 500 навучэнцаў. Дырэктар школы дыякан Яраслаў Блізнюк атрымаў патрыяршае дабраславенне.

Затым Патрыярх па чарзе знаёміўся з навучэнцамі і навучальнікамі Мінскай Духоўнай вучэльні, школы катахэтаў, школы званароў, якія размяшчаюцца ў памяшканнях прыхадскога комплексу. У падарунак ад званароў ён атрымаў кампакт дыск з запісамі звонавых звонаў Беларусі, ад школы катахэтаў - новую кнігу для дзяцей напісаную Барысам Ганага. Затым Найсвяцейшаму былі прадстаўленыя начальнік калоніі ЎЖО 15/1, у якой размешчаная дамавая царква впц. Анастасіі Вызваліцельніцы вязняў, камандзіры воінскіх падпадзяленняў якія акармляе наш прыход, беларускія казакі, духоўнікам якіх з'яўляецца наш настаяцель.

Далей госці прайшлі ўздоўж бясконцай чарады людзей, якія ўяўляюць разнастайную дзейнасць прыходу. Гэта і інваліды калысачнікі і інваліды па зроку, цэрэбральнахворыя, вязні канцлагяроў і былыя блакаднікі Ленінграда, з дзіцячых дамоў і шматлікія, шматлікія іншыя змешчаныя пад духоўнай апекай прыходу і яго сястрынства міласэрнасці. Поруч уваходу ў навучальны корпус дэлегацыя была сустрэтая хлебам і соллю дзецьмі з хору нядзельнай школы, якія праспявалі Найсвяцейшаму Патрыярху "шматлікая гады".

У будынку навучальнага корпуса госці праслухалі невялікі канцэрт царкоўных спеваў у выкананні навучэнцаў Мінскай Духоўнай вучэльні. У будынку майстэрняў яны ўбачылі выдатныя ўзоры творчасці швейнікаў, свечачнікаў, столяраў і друкароў. Госцяў асабліва ўразіла тое, што ў майстэрнях працуюць людзі з разумовымі і фізічнымі абмежаваннямі. Пасля наведвання дапаможных будынкаў прыходу Найсвяцейшы Патрыярх і мітрапаліт Мінскі і Слуцкі Філарэт увайшлі ў царкву прп.Еўфрасінні ігум.Полацкай. У 1995 году Найсвяцейшы Патрыярх здзейсніў першую Божую літургію ў гэтай, тады яшчэ недабудаванай царкве і асвяціў яе. Пасля знаёмства з храмам Найсвяцейшы Патрыярх, з дзядзінца, звярнуўся да шматлікіх вернікаў з вітальным словам.

Дарагія браты і сёстры!

Я рады наведаць гэты духоўны цэнтр. Пад покрывам прп. Еўфрасінні Полацкай здзяйсняецца вялікая сацыяльная дабрачынная міласэрная дзейнасць. І мы бачылі плён гэтай дзейнасці, плён клопату аб людзях, і аб вайскоўцах, і аб тых, хто ў сувязі, у вязніцы, і аб сляпых, і аб знявечаных, і аб дзецях, якія пазбаўленыя здароўя. І тут выяўляецца гэты клопат, выяўляецца літасць па дачыненні да блізкіх.

Я успамінаю наведванне гэтага храма ў 1991 г., тады тут нічога не было, у 1995 г. мы наведвалі храм прп. Еўфрасінні Полацкай, зараз мы бачым велічны саборны храм, які ўжо амаль гатовы. Гавораць, што самае складанае гэта "нулявы" цыкл, а вы не толькі "нулявы" цыкл прайшлі, вы ўжо ўзвялі і апсіды, і сцены храма. Я жадаў бы, і падзякаваць і павіншаваць Пана мітрапаліта, як епархіяльнага архірэя Менскай епархіі, і падзякаваць о. Ігара, працамі і клопатамі якога здзяйсняецца гэтая шматстайная прыхадская дзейнасць, накіраваная на духоўнае задавальненне патрэб вернікаў, на дапамогу тэм, хто патрабуецца ў падтрымцы і ў дапамогі.

Я рады быць тут, на Мінскай зямлі, у Велікодны перыяд, калі мы светла і ўрачыста адзначаем і святкуем Свята Вялікдня, услаўляем Уваскрэшанага Госпада і Выратавальніка нашага. Заўтра тыдзень свв. Жонак Міраносіц, па прыкладзе якіх і сястры, і шматлікія нашы праваслаўныя жанчыны здзяйсняюць сваё міласэрнае служэнне і дапамагаюць блізкім. Я віншую ўсіх вас у гэтыя Велікодныя дні з Святам Светлага Хрыстова Ўваскрэсення, з днём Жонак Міраносіц, і хай у храме, які будуецца ў гонар іконы Божай Маці "Усіх тужлівых Радасце", бо ў кожнага ў жыцці ёсць і скрухі, і хваробы, і смуткі ўсе гэтыя жальбы будуць здавальняцца ў малітве Царыцы Нябеснай перад Яе выявай "Усіх тужлівых Радасць". Ды дабраславіць Бог далейшую дзейнасць прыхадскую, о. Ігара і яго памагатых: святароў і ўсіх працаўнікоў, якія падзяляюць працы па аказанні літасці, дапамогі блізкім. Ды дапаможа Бог, па малітвах Царыцы Нябеснай, завяршыць будаўніцтва гэтага саборнага храма, які змесціць усіх у сваіх сценах і дасць суцяшэнне тужлівымм, вылячэнне хворым і палягчэнне нядужным.

Са Святам усіх вас! Я прывітаю ўсіх Вас радасным Велікодным прывітаннем, якое ідзе да нас ад пор апостальскіх і перадаецца з роду ў род, з пакалення ў пакаленне: "Хрыстос Уваскрос!".

Вернікі:
- Сапраўды Уваскрос!
Настаяцель, уручаючы Найсвяцейшаму Патрыярху ў дарунак абраз:
- Гэта Дзяржаўная ікона Божай Маці, якая заміраточыла 6-го ліку, як раз у свята "Усіх тужлівых Радасць", яна была ў нас яшчэ ў намётавай царкве падчас службы… Дзяржаўная ікона Божай Маці, Ваша Святасць, гэта на памяць аб нас.
Патрыярх:
- Ну а ўсё пачалося з намёта, які паважаюць і ў памяць аб якім пастаўленая гэтая капліца пры ўваходзе на гэтую тэрыторыю. Трэба памятаць, адкуль пачыналася Царква, адкуль пачыналася міласэрнае служэнне, адкуль пачыналася набажэнскае жыццё. Дзякуй за гэтую памяць!


Пастырскі візіт Прадстаяцель Рускай Праваслаўнай Царквы ў Беларусь адбыўся ў траўні 2002 года. Гэта ўжо пятае - пасля паездак у 1991, 1995, 1998 і 2001 гадах - наведванне Найсвяцейшым Патрыярхам Маскоўскім і ўсёй Русі Алексіем II Беларускага Экзархата. Найсвяцейшага Патрыярха суправаджаў біскуп Дзмітраўскі Аляксандр.

Пасля сустрэчы ў аэрапорту картэж Высокага госця накіраваўся ў Мінскі Свята-Духаў кафедральны сабор. Тут Найсвяцейшага Патрыярха сустракалі клірыкі Менскай дыяцэзіі на чале з настаяцелям сабора протаіерэем Генадзем Дзічкоўскім.

Найсвяцейшы Патрыярх здзейсніў глыбокую пашану Мінскай іконе Божай Маці і памаліўся ў мошчаў святой праведнай Сафіі Слуцкай, спачывючай у галоўным саборы Мінска.

Далей Найсвяцейшы Патрыярх наведаў шэраг прыходаў граду Мінска: Свята-Марыя Магдалінскі, узначаленага ягонастаяцелям протаіярэем Іяанам Харашэвічам; Свята-Пакроўскі, узначалены протаіярэем Віктарам Беляковым. Ва ўсіх месцах наведвання Яго Святасць агледзеў дзеючыя цэрквы і азнаёміўся з будуючыміся храмамі. Прадстаяцеля Маці-Цэрквы сустракалі прыхадскія кліры і шматлікія вернікі, распавядаўшым Найсвяцейшаму Патрыярху аб сваіх царкоўнапрыходскіх братэрствах і сястрынствах міласэрнасці, аб Нядзельных школах і паломніцкіх арганізацыях, аб сацыяльнай і місіянерскай дзейнасці.

У завяршэнне дня Яго Святасць наведаў Мінскае епархіяльнае кіраванне. Наступны дзень знаходжання Найсвяцейшага Патрыярха Маскоўскага і ўсёй Русі Алексія Другога на Беларускай зямлі быў адзначыў асвячэннем Хаты Міласэрнасці. Божую Літургію ў храме ў імя Іёва Шматпакутнага Найсвяцейшы Патрыярх здзейсніў у служэнні мітрапаліта Мінскага і Слуцкага Філарэта, Патрыяршага Экзарха ўсёй Беларусі, братый архіпастыраў і пастыраў, пры вялікім прыходу народа. За Набажэнствам Яго Святасць асвяціў Хату Міласэрнасці і блаславіў яго дзейнасць у славу Божыю.

Знаёмства з царкоўнымі майстэрнямі



Затым Яго Святасць здзейсніў паездку ў найблізкі Свята-Уваскрэсенскі прыход, дзе прыняў прывітанне настаяцеля прыходу іярея Ўладзіміра Стукача і асвяціў вялікі крыж, падрыхтаваны да ўзвядзення на купал храма.

Свята-Успенскі Жыровіцкі манастыр і размешчаныя ў ім Мінскія духоўныя акадэмія і семінарыя сталі мэтай паездкі Яго Святасці ў Наваградскую епархію.

Прыбыццё Яго Святасці здзейснілася ў дзень святкавання Жыровіцкай іконы Божай Маці. Найсвяцейшы Патрыярх у суправаджэнні Мітрапаліта Філарэта і чальцоў Святога Сінода Беларускай Праваслаўнай Царквы здзейсніў Божыю Літургію ў Свята-Успенскім саборным храме, а затым узначаліў Крыжавы ход да Яўленскаму храму. Тут, пад адчыненым небам шмат архірэяў і духавенства здзейснілі чытанне акафіста перад іконай пры малітоўным удзеле тысяч паломнікаў, прыбылых у прыстанак на ўрачыстасці.

На Набажэнстве Яго Святасць наведаў духоўныя школы Беларускага Экзархата: Мінскія духоўныя акадэмію і семінарыю. Падчас Урачыстага акту рэктар Мінскіх Духоўных Школ архімандрыт Леанід (Філь) уручыў Патрыярху Алексію Дыплом ганаровага доктара Мінскай духоўнай акадэміі.

Падчас знаходжання Найсвяцейшага Патрыярха Маскоўскага і ўсёй Русі Алексія Другога ў Беларусі Яго Святасць суправаджаў Мітрапаліт Мінскі і Слуцкі Філарэт, Патрыяршы Экзарх усёй Беларусі.




Сустрэча і праводзіны Патрыярха "Самае патаемнае спраўдзіцца"

Цётачка мая патэлефанавала ўвечар у пятніцу і сказала, што заўтра да 17 гадзін у нашым прыходзе будзе Патрыярх. Вучыла: "Ідзі, сустракай, як дабраслаўляць будзе, маліся аб самім патаемным. Пад яго мілатой і твае малітвы да Бога дайдуць".

У такой падзеі я ўпершыню ўдзельнічала. Па наказах прыходзілася не раз сустракаць высокіх госцяў, і быўшы студэнткай, і зараз, са сваімі школьнікамі. Але ў прыходзе ўсё па-іншаму. Сюды ўсё дашлі самі, па сваёй волі. І стаім разам, адной сям'ёй. Чакалі тры гадзіны, але ні бурчанні, ні шуму, ні сварак. Дзеці нядзельнай школы вершы рэпетыравалі, нешта спявалі. Хтосьці ўспамінаў мінулыя прыезды Патрыярха на прыход. Першая гадзіна чакання сама над сабою ў душы пакеплівала: фанатка я, ці што, чаго стаю, мерзну?

Але іншыя не сыходзяць, і я не сыходжу. Усё ў чаканні чагосьці значнага, радаснага. Дык вось усе тры гадзіны і выдужала.

Але прыехаў Патрыярх, і ўсе цяжкасці чакання забыліся. А калі яшчэ абразок памятны атрымала, увайшла ў сэрца ўпэўненасць, што самае патаемнае, аб чым у радасці і памаліцца не паспела, па Патрыяршым дабраславенні абавязкова спраўдзіцца."

Юлія, 29 гадоў, настаўніца



Дабраславіў і вылечыў!

Мой дзевяцігадовы сын Саша хадзіў сустракаць Патрыярха на прыход у гонар іконы Божай Маці "Усіх тужлівых Радасць" з бабуляй. Калі бы не такая падзея, я бы яго нават з хаты не выпусціла: галава баліць, горла чырвонае, сам бледны, млявы. Бачу - захворвае. А на вуліцы халодна. Але ён настаяў на сваім, вельмі жадалася яму ўбачыць Патрыярха.

>Прайшла не адзін гадзіна, а іх усё няма. Я у турбоце, думаю, пастаіць на такім холадзе, зараз ужо сапраўды зляжа. Вярнуліся яны позна, і я сына не пазнаю. Бадзёры, весяленькі, вочы гараць, чырвань на шчоках. Аказваецца, іх трохгадзіннае чаканне на холадзе было ўзнагароджана спаўна: Найсвяцейшы Патрыярх зазначыў у натоўпе майго дзіця і не толькі дабраславіў, але і патрымаў нейкае імгненне сваё руку на яго галаве.

Бабуля бачыла, як дзіця змяніўся на вачах: ажыў, успыхнуў чырвань на шчоках. І ужо ніякіх сімптомаў хваробы мы не выявілі! Слава Богу!

Іна, 27 гадоў, бухгалтар


распячатка

RATING ALL.BY Православное христианство